Ο ΙΜΟ ξεκινά παγκόσμια αξιολόγηση της εφαρμογής του Maritime Single Window

Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ) ξεκίνησε στις 21 Σεπτεμβρίου παγκόσμια έρευνα για την εφαρμογή και τη χρήση των Maritime Single Windows (MSW), ανοίγοντας νέα φάση συλλογής στοιχείων για την απαίτηση ψηφιακής υποβολής δεδομένων κατά τους λιμενικούς κατάπλους που προβλέπει η Σύμβαση για τη Διευκόλυνση της Διεθνούς Ναυτιλιακής Κυκλοφορίας (Σύμβαση FAL).

Το MSW είναι κεντρική ψηφιακή πύλη μέσω της οποίας τα πλοία και οι εκπρόσωποί τους υποβάλλουν τις πληροφορίες που απαιτούνται για άφιξη, παραμονή και αναχώρηση, ώστε στη συνέχεια να κοινοποιούνται στις αρμόδιες δημόσιες αρχές. Η χρήση MSW κατέστη υποχρεωτική για τις Συμβαλλόμενες Κυβερνήσεις της Σύμβασης FAL την 1η Ιανουαρίου 2024. Ο ΙΜΟ αναφέρει ότι η έρευνα αποσκοπεί στον εντοπισμό δυσκολιών εφαρμογής, ορθών πρακτικών και αναγκών ανάπτυξης ικανοτήτων δύο χρόνια μετά την έναρξη ισχύος της απαίτησης.

Η έρευνα είναι ανοικτή έως τις 31 Οκτωβρίου 2026 σε ναυτιλιακές διοικήσεις, λιμενικές αρχές, τελωνεία και αρχές συνοριακού ελέγχου, διαχειριστές συστημάτων λιμενικής κοινότητας, ναυτιλιακές εταιρείες, ναυτικούς πράκτορες, διαχειριστές τερματικών σταθμών και διαμεταφορείς. Ο ΙΜΟ σχεδιάζει επαναληπτική έρευνα το 2028, για να μετρήσει την πρόοδο και την επίδραση στον φόρτο εργασίας των χρηστών και στην επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα.

Δεν πρόκειται για νέο υποχρεωτικό κανόνα υποβολής στοιχείων, ούτε η ανακοίνωση αλλάζει καθαυτή τις υποχρεώσεις εισόδου ενός πλοίου στο λιμάνι. Ωστόσο, είναι ουσιώδης, επειδή παρέχει σε φορείς εκμετάλλευσης και συμμετέχοντες στον κατάπλου επίσημο δίαυλο για να τεκμηριώσουν εάν μια ονομαστικά ψηφιακή διαδικασία παρέχει πράγματι μία μόνο υποβολή, διαλειτουργική ανταλλαγή δεδομένων και προβλέψιμη εκκαθάριση. Τα στοιχεία που θα προκύψουν μπορεί να επηρεάσουν τις προτεραιότητες τεχνικής συνεργασίας και τη μελλοντική υποστήριξη εφαρμογής του ΙΜΟ.

Για πλοιοκτήτες, ναυλωτές και πλοιάρχους, το άμεσο πρακτικό καθήκον είναι να διακρίνουν τη διαδικασία MSW που δηλώνει το λιμάνι από τα έγγραφα και δεδομένα που εξακολουθούν στην πράξη να ζητούν πράκτορες, τερματικοί σταθμοί, τελωνεία, υπηρεσίες μετανάστευσης, υγειονομικές και λιμενικές αρχές. Η επανειλημμένη υποβολή των ίδιων δεδομένων σε διαφορετικά μορφότυπα, η ασαφής ευθύνη για διορθώσεις, οι καθυστερημένες επιβεβαιώσεις και οι μη ευθυγραμμισμένες προθεσμίες είναι χρήσιμα επιχειρησιακά παραδείγματα για συμμετοχή στην έρευνα. Μπορούν επίσης να δημιουργήσουν έκθεση σε καθυστερήσεις, επισταλίες, κινδύνους προγραμματισμού θέσης παραβολής και κινδύνους τεκμηρίωσης, ακόμη και όταν ένα λιμάνι λειτουργεί τυπικά MSW.

Για συμφέροντα P&I, συμφέροντα φορτίου και χειριστές απαιτήσεων, παραμένουν σημαντικά συνεπή, χρονοσημασμένα αρχεία υποβολών, επιβεβαιώσεων, τροποποιήσεων και απαντήσεων των αρχών. Η ψηφιοποίηση μπορεί να βελτιώσει την ιχνηλασιμότητα, αλλά μόνο εάν τα μέρη διατηρούν αποδεικτικά στοιχεία για το τι υποβλήθηκε, από ποιον, πότε και μέσω ποιου διαύλου. Οι φορείς εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούν πολλαπλά λιμάνια πρέπει να συγκρίνουν τις τοπικές ροές εργασίας MSW με τις διαδικασίες πλοίου και πράκτορα, τους ελέγχους πρόσβασης και τα μέτρα κυβερνοκινδύνου, προτού θεωρήσουν μια πύλη πλήρες υποκατάστατο των καθιερωμένων βημάτων επαλήθευσης.

Γιατί έχει σημασία: η έρευνα αποτελεί έναν πρώτο παγκόσμιο έλεγχο της πραγματικής λειτουργίας ενός υποχρεωτικού μέτρου διευκόλυνσης. Ενδέχεται να αναδείξει περιπτώσεις όπου η συμμόρφωση υπάρχει στα χαρτιά, αλλά η εκτέλεση των λιμενικών κατάπλων παραμένει κατακερματισμένη, με άμεσες συνέπειες για τον σχεδιασμό ταξιδιού, την αξιοπιστία των εκκαθαρίσεων και τα αποδεικτικά στοιχεία σε διαφορές.