Οι επιχειρήσεις VLCC στον διάδρομο Σουέζ–Μεσογείου αποκτούν μεγαλύτερη σημασία καθώς οι διαδρομές δεξαμενόπλοιων επανεκτιμώνται λόγω του κινδύνου στην Ερυθρά Θάλασσα.
Η ανανεωμένη ανησυχία για την ασφάλεια στην Ερυθρά Θάλασσα προσθέτει έναν δεύτερο περιορισμό δρομολόγησης στις επιχειρήσεις δεξαμενόπλοιων που ήδη επηρεάζονται από την κρίση στα Στενά του Ορμούζ. Στις 27 Ιουλίου, το Seatrade Maritime News ανέφερε ότι, παρά δήλωση των Χούθι πως η διαδρομή του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ παρέμενε ανοικτή, με εξαίρεση πλοία που προσεγγίζουν λιμένες της Σαουδικής Αραβίας, πολλοί πλοιοκτήτες δεξαμενόπλοιων αναμενόταν να επανεξετάσουν τις διελεύσεις από την Ερυθρά Θάλασσα. Η αναφορά σημείωσε ότι η Σαουδική Αραβία είχε αυξήσει τις ροές αργού μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης προς το Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα, πάνω από τέσσερα εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως τον Ιούνιο και στις αρχές Ιουλίου.
Επαληθευμένες πληροφορίες της αγοράς δείχνουν επίσης ότι δοκιμάζεται μια μεσογειακή εναλλακτική. Το TradeWinds ανέφερε την ίδια ημέρα ότι το VLCC DHT Mustang εισήλθε στη Διώρυγα του Σουέζ και περιέγραψε ένα αναδυόμενο πρότυπο, στο οποίο οι διαχειριστές VLCC χρησιμοποιούν τη διώρυγα και το αιγυπτιακό σύστημα αγωγών SUMED για να μεταφέρουν αργό μεταξύ Ερυθράς Θάλασσας και Μεσογείου, χωρίς να διέρχεται ένα φορτωμένο VLCC από όλο το μήκος της διώρυγας. Πρόκειται για λειτουργική προσαρμογή και όχι για απόδειξη ότι υπάρχει ευρεία και σταθερή υποκατάστατη διαδρομή για όλα τα φορτία ή πλοία.
Η άμεση συνέπεια είναι ότι ο σχεδιασμός ταξιδιού δεξαμενόπλοιων γίνεται συνδυασμένο ζήτημα ασφάλειας και υποδομών. Πλοιοκτήτης ή ναυλωτής που εξετάζει διέλευση μέσω Ερυθράς Θάλασσας και Σουέζ πρέπει να αξιολογεί τις εμπορικές συνδέσεις του πλοίου, την τρέχουσα εικόνα ασφάλειας, την αποδοχή και τον προγραμματισμό της διώρυγας, τους περιορισμούς βυθίσματος, τα χρονικά παράθυρα τερματικών, τις διευθετήσεις διασύνδεσης με αγωγούς όπου χρειάζεται και τη διαθεσιμότητα κατάλληλης χωρητικότητας σε κάθε άκρο της διαδρομής. Η ενεργή σύσταση της Αμερικανικής Ναυτιλιακής Διοίκησης εξακολουθεί να επισημαίνει κινδύνους εχθρικών ενεργειών στη νότια Ερυθρά Θάλασσα, στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και στον Κόλπο του Άντεν, ιδίως για πλοία με ισραηλινούς, αμερικανικούς ή βρετανικούς δεσμούς. Η επιχειρησιακή καθοδήγησή της απευθύνεται σε αμερικανικά συμφέροντα, αλλά ενισχύει την ανάγκη για αξιολόγηση κινδύνου ειδική για κάθε εταιρεία, αντί για γενικές παραδοχές δρομολόγησης.
**Γιατί έχει σημασία:** Για τα συμφέροντα φορτίου, η έκθεση δεν περιορίζεται πλέον στον ναύλο ή στο κόστος καυσίμων. Οι εναλλακτικές Σουέζ/SUMED μπορούν να μεταβάλουν την αξιοπιστία του laycan, τον κίνδυνο επισταλιών, τον διαχωρισμό φορτίου και τον συντονισμό εγγράφων. Για πλοιοκτήτες, διαχειριστές και συμφέροντα P&I, η αλυσίδα αποφάσεων πρέπει να περιλαμβάνει επικαιροποιημένες αξιολογήσεις κινδύνου ταξιδιού, σαφή εξουσία του πλοιάρχου, πρωτόκολλα επικοινωνίας, όρους ασφαλούς λιμένα και πολεμικού κινδύνου, σχέδια έκτακτης ανάγκης για καύσιμα και εφόδια, καθώς και έγκαιρη ειδοποίηση ασφαλιστών και κέντρων αναφοράς ασφάλειας. Το αναδυόμενο πρότυπο διαδρομών μπορεί να διατηρήσει μέρος των ροών αργού, αλλά συγκεντρώνει επίσης λειτουργικές εξαρτήσεις στον διάδρομο Ερυθρά Θάλασσα–Σουέζ–Μεσόγειος. Οι συνθήκες παραμένουν ρευστές και πρέπει να ελέγχονται αμέσως πριν από τη ναύλωση, τον απόπλου ή την έγκριση παρέκκλισης.
Η τεχνολογία υποστήριξε την έρευνα και τη σύνταξη. Η TWS διατηρεί την εκδοτική ευθύνη για το δημοσιευμένο περιεχόμενο και τις πηγές.
Χρειάζεστε επιχειρησιακή υποστήριξη;