14-18 Eylül tarihleri arasında Londra’da toplanan IMO Yük ve Konteyner Taşıma Alt Komitesi (CCC 12), gemide karbon yakalama ve depolama (OCCS) sistemlerinin güvenli kullanımına yönelik geçici rehberlerin geliştirilmesini ilerletti. IMO bunu, yeni teknolojiler için bir güvenlik çerçevesi oluşturulmasında önemli bir dönüm noktası olarak tanımladı; oturuma temsilcileri katılan Russian Maritime Register of Shipping (RS), CCC 12’nin bir OCCS güvenlik rehberleri paketi üzerinde çalışmaya başladığını bildirdi.
Bu, bir teknolojinin onayı, zorunlu bir taşıma kuralı veya yakalanan karbonun otomatik olarak düzenleyici bir emisyon kredisi kazanacağının teyidi değildir. Bu, gemilerde daha geniş kapsamlı uygulamaya geçilmeden önce mevcut IMO düzenlemelerindeki engelleri ele almayı amaçlayan teknik kural koyma sürecinin başlangıcıdır. Çalışma için hazırlanan IMO materyalleri, bu sorulardan birkaçını belirlemektedir: yakalanan CO2’nin örneğin atık, yük veya denize deşarj olarak nasıl sınıflandırılması gerektiği ve OCCS tarafından üretilen CO2’nin depolanması ve taşınması için IMDG Code’da değişiklik gerekip gerekmediği.
Bu ayrım operasyonel açıdan önemlidir. Bir OCCS kurulumu, makine tasarımından daha fazlasını etkiler. Basınçlı veya soğutulmuş CO2 envanterleri, egzoz gazı arıtımı ve yük veya atık sistemleriyle arayüzler, yeni alarmlar ve acil durum düzenlemeleri, gemiadamı yeterliliği ihtiyaçları ve tahliye, kabul ve nihai depolama için liman tarafı düzenlemeleri getirebilir. Uygulanacak muamele ayrıca yasal dokümantasyonu, klas incelemesini, bayrak devleti kabulünü, yük elleçleme prosedürlerini ve maliyetler ile operasyonel riskin sözleşmesel dağılımını da etkileyebilir.
Konvansiyonel yakıtları kullanmaya devam ederken gemi emisyonlarını azaltmak için OCCS’yi bir seçenek olarak değerlendiren işletmeciler açısından CCC 12, düzenleyici bir işaret sunmakla birlikte tamamlanmış bir uyum yolu sunmamaktadır. Bu nedenle bir proje yalnızca öngörülen emisyon faydalarına dayanmaktan kaçınmalıdır. Erken tasarım aşamasında bayrak devleti ve klas gerekliliklerinin mevcut olup olmadığını; geminin planlanan limanlarının yakalanan CO2’yi kabul edip edemeyeceğini; zilyetlik, numune alma ve kayıtların nasıl yönetileceğini; ve çarter parti, bunker ve terminal düzenlemelerinin gecikmeler, reddedilen tahliyeler veya sistemin kullanılamaması bakımından sorumluluğu tahsis edip etmediğini değerlendirmelidir.
**Bu neden önemlidir:** OCCS, özellikle alternatif yakıtların mevcudiyetinin kısıtlı kalmaya devam ettiği durumlarda, sıkılaşan karbon yoğunluğu ve yakıt geçişi kararlarıyla karşı karşıya bulunan armatörler için önem kazanabilir. Ancak IMO çalışması hâlen oluşum aşamasındadır. Derhal alınacak ihtiyatlı önlem, kanıt oluşturmaktır: mühendislik varsayımlarını, risk değerlendirmelerini, CO2 miktar ve kalite kayıtlarını ve liman arayüzü prosedürlerini muhafaza etmek. Bu kayıtlar, sörveyler, sigorta görüşmeleri, sözleşmesel talepler ve gelecekteki herhangi bir emisyon muhasebesi doğrulaması için önemli olacaktır. Paydaşlar ayrıca güvenlik kurallarının geliştirilmesini, yakalanan CO2’nin IMO emisyon muhasebesinde nasıl ve hangi yaşam döngüsü temelinde tanınacağına ilişkin çözümlenmemiş sorudan ayrı tutmalıdır.
Araştırma ve taslak hazırlama aşamalarında teknolojiden yararlanılmıştır. Yayımlanan içeriğin ve belirtilen kaynakların editoryal sorumluluğu TWS’ye aittir.
Operasyonel desteğe mi ihtiyacınız var?